Verblijf 9 oktober t/m 29 november 2013

De eerste 2 weken waren erg rustig vanwege de regentijd. Ik kon geen kant op maar gelukkig is lezen en internetten geen nare bezigheid. Stroom en water gaven wel problemen, soms een hele dag zonder, maar haren wassen met mineraalwater gaat ook. Eigenlijk had het ook wel wat, zoveel kracht dat uit de lucht komt vallen, de luchtvochtigheid, het klamme gevoel dat je de hele dag bij je houd. Het heeft me wel 7 dagen gekost om eraan te wennen en me prettig te gaan voelen hier, gelukkig had ik 7 weken voor de boeg.  Daarna het wat drogere weer dat komt, maar dat  nog steeds erg “ benauwd” is. Ik haal af en toe heel diep adem om “schone, zuivere” lucht  binnen te krijgen maar dat zit er niet in. De dagen zijn heet en de nachten zijn vochtig, de dauw valt echt neer. Het is net of er een deken over het land ligt (een soort mist) Al met al, een bijzondere ervaring, dit zijn weersomstandigheden die ik nog niet kende en TOCH mooi vind om mee te maken. Allemaal tijdens mijn eerste 4 weken! Zo……dat was het weerpraatje.

Dan Latriya, het doel waarvoor en waardoor ik hier ben JIk heb het toch maar gewaagd.Het werd een rit door alle waterplassen, waarvan men zei……volg de bandensporen van de voorgangers. Het zal wel aan mij liggen maar ik zag geen sporen in die waterplassen dus dan maar ogen dicht en gas geven. Latriya was even niet leuk om te zien, kan ook niet anders, tijdens de regentijd kan er natuurlijk ook niks gedaan worden als alleen maar proberen te “ overleven”  Het was Tobaski en iedereen was ook nog eens druk met hun ram of geit. De kop en poten van de geit, lagen al op me te wachten. Wij (Alassan en ik) hebben van alles doorgesproken en een soort plan van aanpak  gemaakt. Stap voor stap telkens iets oppakken aan werkzaamheden en hulp inschakelen, hetzij van bezoekers, hetzij van onze eigen mensen. Dat werkte, hoewel ze wel even op gang moesten komen allemaal. Komt daar ineens Trees aan in Gambia en die zal wel even zeggen wat er moet gebeuren. De enige die het meteen met me eens was, was Alassan. 

Het begon met de auto’s….. allebei niet soepel lopend en steeds waren er kleine dingen aan gemaakt die dan meteen weer stuk waren. Dus we hebben besloten dat DIE eerst goed moesten zijn, het koste wat, maar dan heb je ook wat. Er was geen excuus meer om sommige gemaakte afspraken niet door te laten gaan.

De school: ik heb een schrijven gemaakt met daarin wat punten die voor ons belangrijk zijn om uitgevoerd te krijgen. De hoofdonderwijzer wordt gevraagd deze te ondertekenen maar dat moet hij eerst met zijn superieuren bespreken. Ik ga maar meteen door,en heb een lang gesprek met hem gehad over oa. het schoonhouden van het terrein Toen ik zei dat zelfs de president de environment clean wil hebben, moest hij dat beamen, en zoals gezegd, het was regentijd. Ook zij hebben bepaalde wensen Nieuwe grotere “ramen”(open met spijlen) in de nursery, het is daar te heet, een eigen toilet voor de teachers,nieuwe omheining voor de schooltuin en alle kinderen een uniform. Sponsoren, ter plekke, hebben geld gegeven voor uniformen voor de kinderen, dus dat gaan we doen. Stof gekocht, uniformen gemaakt, dus nu heeft ieder kind een uniform hoewel er nog veel met een oude versleten lopen. Tevens zijn er schriften en potloden gekocht ook dankzij een sponsor. De regering verplicht de ouders de kinderen een uniform te laten dragen en ze moeten ook zelf voor potloden en schriften zorgen. Voor velen is dat onmogelijk.

Een groep jonge vakantiegangers heeft het onkruid gewied en de store opgeruimd. Ouders in Holland die dit hoorden van hun kids hebben geld overgemaakt om de juiste materialen daarvoor te kunnen kopen. Het speeltoestel is gerepareerd en voorzien van nieuwe touwen. Erg leuk allemaal en zien werken doet extra werken…….prachtig.

Vier, voor ons bekende, Nederlandse dames hebben de container leeg gehaald. Vanwege de hitte zijn ze maandagavond begonnen en hebben geslapen in de heren ziekenzaal, die was leeg. J Dinsdagochtend vroeg weer verder gegaan en…..klaar. Ik was wel meegegaan om ze van hun natje en droogje te voorzien en het was erg gezellig. Om elf uur gingen ze weer weg, met een voldaan gevoel. Ze hebben besloten om het volgende te doneren: 2 nieuwe accu’s tbv de zonne-energie en een controller, zodat de gehele capaciteit van de solar ook echt opgeslagen kan worden. Alassan heeft meteen de spullen voor de stroom gehaald en onze electriciën Doudou, is meteen aan de slag gegaan. Er is witte en groene verf en kwasten gekocht voor de Health Post en de Nursery School, deze spullen blijven opgeslagen liggen tot februari2014 dan kan de Liemers College groep aan de slag.

In de Nursery school zijn veel houten stoelen kapot, sommigen worden vervangen en van de oude word de leuning gehaald zodat ze nog als krukjes dienst kunnen doen. De container gaat ons terrein verlaten, hij is te groot om nog als opslag te dienen. Deze kan dus, aan de grote weg, gehuurd worden voor andere doeleinden.

De bedden in de ziekenzaal zijn weer voorzien van de hoofd en voeteneinden, alles schoongemaakt, dus ziet er weer netjes uit. Alles wat nog in de container lag is opgeslagen in onze vaste store en in de Health Post.

Op het nieuwe toiletgebouw, dat is onderverdeeld in 4 “vertrekken” komen bordjes: Boys-Girls-Male-Female, zodat het “ problem” toilet ook is opgelost. Al met al….veel werk maar dan is het ook klaar

Als open post, wensen hebben we nog:

Alle versleten uniformen vervangen, de schooltuin van nieuwe omheining voorzien en aanplanten, de ramen vervangen van de nursery, nog wat extra kleine stoelen vervangen en natuurlijk blijft het onderhoud van de auto’s ook steeds een wederkerend iets. Prioriteit heeftde ambulance die nodig vervangen moet worden.

De regering heeft dan wel de school in zijn beheer en betaald de salarissen van de onderwijzers maar wij kunnen nog zoveel doen. Zonder hulp gaat het (nog) niet. Iedereen wil wel, maar echt inzicht hebben velen nog niet. De mensen die wij zelf in dienst hebben, weten wat er verwacht word en handelen daar ook naar. Alle lof !!

Wij gaan door en we hopen dat we nog steeds op uw steun mogen rekenen.

Nog even weer een weerpraatje…..de afgelopen week (nr6) was het koud, regenachtig…het leek wel herfst. De komende week beloofd het wat warmer te worden maar de avonden/nachten zijn best koel met veel wind. Misschien komt dat ook wel omdat ik er al 6 weken ben en ik het natuurlijk ook vreselijk warm heb meegemaakt.

Mijn laatste week (nr.7) alweer, wat gaat de tijd toch snel. Ik kijk met een goed gevoel terug. Bijna alles is gerealiseerd, wat we in de planning hadden. Ik ga deze week toch maar eens van de zon genieten aan het strand, daar is nog weinig van gekomen, en het is prachtig weer, 36 graden. Als ik weer weg ben is Johnny er nog één week en die doet de “voorlopige”afronding. Er is altijd werk te doen maar alles is, was en blijft de moeite waard.

Kom maar kijken. U bent hartelijk welkom.

Groetjes Trees

p.s. kijk ook eens op de facebook pagina van Handen ineen voor Gambia, daar staan alvast veel foto’sop